کد خبر : 2662
تاریخ انتشار : جمعه ۱۵ خرداد ۱۴۰۵ - ۱:۱۹

گفت‌وگو با نیلوفر دشتی؛ ورزشکاری که زندگی را از نو ساخت.

گفت‌وگو با نیلوفر دشتی؛ ورزشکاری که زندگی را از نو ساخت.
ورزش باعث شد دوباره خودم را باور کنم. به من اعتمادبه‌نفس داد و این احساس را در وجودم زنده کرد که هنوز می‌توانم رشد کنم.

گفت‌وگوی اختصاصی با نیلوفر دشتی؛ ورزشکاری که زندگی را از نو ساخت.

 لطفاً خودتان را برای خوانندگان  معرفی کنید.

نیلوفر دشتی هستم. سال ۱۳۸۷ بر اثر یک تصادف دچار آسیب نخاعی گردن شدم و چند سال سخت درمان و فیزیوتراپی را پشت سر گذاشتم. با این حال همیشه باور داشتم که زندگی من قرار نیست به آن اتفاق محدود شود. پس از پایان تحصیلات دانشگاهی تصمیم گرفتم مستقل‌تر زندگی کنم و در سال ۱۳۹۹ برای آغاز فصل جدیدی از زندگی به شیراز آمدم؛ شهری که برای من نماد شروعی دوباره بود.

از چه زمانی وارد دنیای ورزش شدید و چه عاملی شما را به ورزش علاقه‌مند کرد؟

 ورود من به ورزش کاملاً اتفاقی بود. ویلچرم برای تعمیر نیاز به مراجعه به یک مرکز داشت و همان‌جا با خانمی آشنا شدم که پیشنهاد داد ورزش حرفه‌ای را آغاز کنم. شاید اگر آن روز ویلچرم خراب نمی‌شد، هیچ‌وقت وارد این مسیر نمی‌شدم. گاهی یک اتفاق ساده می‌تواند مسیر زندگی انسان را تغییر دهد.

خانم نیلوفر دشتی: چگونه رشته‌های پرتاب دیسک و پینگ‌پنگ را انتخاب کردید؟

ابتدا ورزش پرتاب کلاب را آغاز کردم، سپس وارد رشته پرتاب دیسک شدم و بعد از آن به پینگ‌پنگ روی آوردم. هر کدام از این رشته‌ها حس متفاوتی به من می‌دهند. پرتاب دیسک برایم نماد قدرت و تخلیه انرژی است و پینگ‌پنگ تمرکز، سرعت و مبارزه تا آخرین لحظه را به من می‌آموزد.

معلولیت شما چه تأثیری بر مسیر زندگی و فعالیت‌های ورزشی‌تان داشته است؟

بدون شک زندگی من پس از تصادف کاملاً تغییر کرد، اما هرگز خودم را قربانی شرایط ندانستم. شاید محدودیت‌هایی برای جسمم به وجود آمد، اما ذهن و روحم قوی‌تر شد. یاد گرفتم حتی در سخت‌ترین شرایط نیز می‌توان دوباره زندگی را ساخت.

 بزرگ‌ترین چالش شما در مسیر ورزش حرفه‌ای چه بوده است؟

مهم‌ترین چالش برای من دوری از خانواده و مدیریت همزمان زندگی شخصی، ورزش و فشارهای روحی بود. اما همین سختی‌ها باعث شد توانایی‌های واقعی خودم را بشناسم و متوجه شوم از آنچه تصور می‌کردم قوی‌تر هستم.

خانم نیلوفر دشتی: خانواده چه نقشی در موفقیت‌های شما داشته‌اند؟

نیلوفر دشتی: خانواده‌ام همیشه حامی من بوده‌اند. حمایت فقط حضور فیزیکی نیست؛ گاهی یک تماس تلفنی، یک جمله امیدوارکننده یا یک دلگرمی ساده می‌تواند انگیزه ادامه مسیر را به انسان بدهد.

تاکنون چه مقام‌ها و افتخاراتی کسب کرده‌اید؟

نیلوفر دشتی: خوشبختانه در مسابقاتی که شرکت کرده‌ام موفق به کسب مدال شده‌ام. برای من هر مدال تنها یک افتخار ورزشی نیست، بلکه یادآور تمام روزهایی است که با وجود خستگی و سختی، از ادامه مسیر دست نکشیدم.

 کدام موفقیت برای شما ماندگارتر بوده است؟

شاید برای بسیاری مدال مهم‌ترین دستاورد باشد، اما برای من بزرگ‌ترین موفقیت بازگشت امید به زندگی بود. اینکه از روزهای سخت درمان به جایی رسیدم که برای مسابقات و آینده خود برنامه‌ریزی می‌کنم.

خانم نیلوفر دشتی: برای رسیدن به آمادگی جسمانی و فنی چه برنامه‌ای دارید؟

سعی می‌کنم تمریناتم منظم باشد و علاوه بر آمادگی جسمانی، روی تقویت ذهنم نیز کار کنم. به اعتقاد من موفقیت در ورزش حرفه‌ای بیش از هر چیز به صبر، استمرار و قدرت ذهن بستگی دارد.

 آیا تاکنون تصمیم به کنار گذاشتن ورزش گرفته‌اید؟

 بله، مانند هر ورزشکار دیگری لحظاتی از خستگی و ناامیدی را تجربه کرده‌ام، اما هر بار به یاد آوردم که ورزش چه تأثیر مثبتی بر روحیه و زندگی من گذاشته و همین موضوع باعث شده به مسیرم ادامه دهم.

 ورزش چه تأثیری بر روحیه و اعتمادبه‌نفس شما داشته است؟

ورزش باعث شد دوباره خودم را باور کنم. به من اعتمادبه‌نفس داد و این احساس را در وجودم زنده کرد که هنوز می‌توانم رشد کنم، موفق شوم و برای رسیدن به آرزوهایم تلاش کنم.

خانم نیلوفر دشتی: مهم‌ترین نیاز ورزشکاران دارای معلولیت را چه می‌دانید؟

 به نظر من مهم‌ترین نیاز این ورزشکاران دیده شدن، حمایت واقعی و جذب اسپانسر است. بسیاری از افراد توانمند و مستعد هستند اما امکانات و فرصت‌های کافی در اختیار ندارند.

چه انتظاری از مسئولان دارید؟

 امیدوارم شرایطی فراهم شود که ورزشکاران دارای معلولیت بتوانند بدون دغدغه‌های جانبی روی پیشرفت و موفقیت خود تمرکز کنند. ما اغلب با کمترین امکانات، بیشترین تلاش را انجام می‌دهیم.

حضور بانوان دارای معلولیت در عرصه ورزش را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

حضور این بانوان بسیار ارزشمند و الهام‌بخش است. هر یک از آن‌ها داستانی از امید، تلاش و ایستادگی را با خود همراه دارند.

خانم نیلوفر دشتی: اهداف آینده شما در ورزش چیست؟

 دوست دارم در مسابقات بیشتری شرکت کنم، پیشرفت کنم و بتوانم الهام‌بخش افرادی باشم که تصور می‌کنند پس از یک اتفاق سخت، زندگی به پایان رسیده است.

 چه پیامی برای افراد دارای محدودیت‌های جسمی دارید؟

 می‌خواهم بگویم شاید مسیر ما دشوارتر باشد، اما همچنان می‌توانیم زندگی زیبایی بسازیم. مهم این است که خودمان را باور کنیم و حتی اگر آرام و خسته هستیم، از حرکت باز نایستیم.

 اگر بخواهید زندگی ورزشی خود را در یک جمله خلاصه کنید، آن جمله چیست؟

 «زندگی من بعد از سخت‌ترین اتفاقش تازه شروع شد.»

 

نیلوفردشتی/ورزشکاری که زندگی را ازنوساخت/پایگاه خبری سایه خاوران

 

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.