گفتگوی اختصاصی بافروغ گودرزی شاعرهرمزگانی

لطفاً خودتان را برای خوانندگان ما معرفی کنید.

 فروغ گودرزی با تخلص ادبی «صدف» هستم و در استان هرمزگان، شهر بندرعباس زندگی می‌کنم.

از چه زمانی به شعر و شاعری علاقه‌مند شدید؟

 از زمانی که فهمیدم بعضی چیزها را نمی‌شود با زبان معمولی گفت، از همان زمان به شعر پناه آوردم.

خانم گودرزی  اولین شعری که سرودید را به یاد دارید؟

 متأسفانه نه. اولین سروده‌های من به سال ۱۳۸۵ برمی‌گردد و طبیعتاً جزئیات یا نخستین شعری را که نوشته‌ام به خاطر ندارم. اما به یاد دارم که از همان سال‌ها نوشتن شعر به بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی من تبدیل شد.

چه کسی یا چه عاملی بیشترین تأثیر را در ورود شما به دنیای شعر داشت؟

فکر نمی‌کنم یک شخص خاص عامل ورود من به دنیای شعر بوده باشد. بیشتر از هر چیز، علاقه به خواندن شعر و شیفتگی به کلمات و تصویرهای شاعرانه مرا به این مسیر کشاند. البته در طول سال‌ها از شاعران مختلف بسیار آموخته‌ام، اما جرقه اصلی از درون خودم و نیازم به نوشتن و بیان احساسات و نگاه شخصی‌ام به جهان شکل گرفت.

بیشتر در چه قالب‌های شعری فعالیت می‌کنید؟

بیشتر در قالب شعر سپید می‌نویسم. همچنین به فضاهای سورئال و تصویرسازی شاعرانه علاقه‌مندم و بخش عمده‌ای از آثارم در همین مسیر شکل گرفته‌اند.

 مهم‌ترین ویژگی یک شعر خوب از نظر شما چیست؟

 به باور من، مهم‌ترین ویژگی یک شعر خوب، توانایی آن در خلق جهانی تازه است. شعری که بتواند مخاطب را از نگاه‌های تکراری جدا کند و او را با تصویری، احساسی یا کشفی نو روبه‌رو سازد. شعری که پس از خوانده شدن تمام نشود و بخشی از آن در ذهن مخاطب به زندگی خود ادامه دهد.

هنگام سرودن شعر بیشتر از احساس الهام می‌گیرید یا از اندیشه؟

بیشتر جرقه شعرهایم از احساس می‌آید، اما هنگام نوشتن، اندیشه نیز در کنار آن قرار می‌گیرد. به نظرم شعر خوب زمانی شکل می‌گیرد که احساس و فکر در تعادل باشند.

 کدام شاعران ایرانی بیشترین تأثیر را بر سبک شعری شما داشته‌اند؟

 طبیعتاً از شاعران مختلفی تأثیر گرفته‌ام، اما در حال حاضر با توجه به سبکی که می‌نویسم، از شاعر گرانقدر یدالله رویایی و زنده‌یاد بیژن نجدی بسیار آموخته‌ام.

 آیا شعر امروز ایران را در مسیر رشد می‌بینید؟

 فکر می‌کنم شعر امروز ایران همچنان در حال رشد است. شاعران جوان با نگاه‌ها و تجربه‌های تازه وارد این عرصه می‌شوند و هر کدام سعی می‌کنند صدای شخصی خودشان را پیدا کنند. با وجود چالش‌ها، شعر همچنان یکی از زنده‌ترین و پویاترین حوزه‌های ادبی ماست.

حانم فروغ گودرزی نظر شما جایگاه بانوان شاعر در ادبیات معاصر ایران چگونه است؟

 فکر می‌کنم بانوان شاعر امروز جایگاه ارزشمند و تثبیت‌شده‌ای در ادبیات معاصر ایران دارند. بسیاری از صداهای مهم و تأثیرگذار شعر معاصر از میان بانوان شاعر برخاسته‌اند و آثارشان توانسته نگاه‌های تازه‌ای را وارد فضای شعر کند.

آثار و تجربه‌های ادبی

خانم فروغ گودرزی تاکنون چند مجموعه شعر منتشر کرده‌اید؟

 هفت کتاب مستقل و هفت کتاب مشترک منتشر کرده‌ام.

کدام اثر خود را بیشتر از همه دوست دارید و چرا؟

همه کتاب‌هایم را دوست دارم، اما از میان آن‌ها «پاندول‌های سرگردان» را بیشتر از همه دوست دارم، زیرا بیش از سایر آثار به جهان ذهنی و سبک شخصی من نزدیک است و هنوز هم برایم تازگی و جذابیت خود را حفظ کرده است.

 موضوعات مورد علاقه شما برای سرودن شعر چیست؟

 بیشتر به موضوعاتی مانند عشق، تنهایی، خاطره، رؤیا و دغدغه‌های انسانی علاقه دارم. معمولاً سعی می‌کنم این مفاهیم را با تصویرها و فضاهای سورئال در شعرهایم بیان کنم.

شعرهای شما بیشتر بازتاب تجربه‌های شخصی هستند یا مسائل اجتماعی؟

 هر دو. بخشی از شعرهایم از تجربه‌های شخصی سرچشمه می‌گیرند و بخشی دیگر به مسائل اجتماعی و دغدغه‌های انسانی می‌پردازند.

شعر و جامعه

 شعر چه نقشی در فرهنگ و جامعه امروز دارد؟

 به نظرم شعر هنوز هم جای خودش را در زندگی آدم‌ها دارد. شاید مانند گذشته کمتر کتاب شعر دست بگیریم، اما شعر همچنان در حرف‌ها، احساسات و حتی فضای مجازی حضور دارد و به ما کمک می‌کند عمیق‌تر به زندگی نگاه کنیم.

 آیا فضای مجازی به رشد شعر و ادبیات کمک کرده است؟

 فضای مجازی هم فرصت بوده و هم چالش. از یک سو باعث شده شعر راحت‌تر به دست مخاطب برسد و از سوی دیگر حجم زیاد محتوا گاهی تشخیص آثار ارزشمند را دشوار می‌کند. با این حال، در مجموع آن را عاملی مؤثر در دیده شدن شعر و ادبیات می‌دانم.

بانوان شاعر با چه چالش‌هایی روبه‌رو هستند؟

 بانوان شاعر مانند بسیاری از زنان فعال در عرصه فرهنگ، گاهی با چالش‌هایی مانند کمتر دیده شدن یا برخی نگاه‌های سنتی روبه‌رو هستند. با این حال، حضور موفق شاعران زن نشان داده است که توانایی و خلاقیت مهم‌تر از این محدودیت‌هاست.

 آیا شعر می‌تواند در حل مسائل اجتماعی و فرهنگی تأثیرگذار باشد؟

شعر شاید نتواند مستقیماً یک مشکل اجتماعی را حل کند، اما می‌تواند انسان‌ها را به اندیشیدن وادارد و در تغییر نگرش‌ها و فرهنگ‌سازی نقش مهمی ایفا کند.

انگیزه و نگاه شخصی

زمانی که انگیزه سرودن ندارید چگونه به فضای شعر بازمی‌گردید؟

 به خودم فشار نمی‌آورم. بیشتر می‌خوانم، بیشتر نگاه می‌کنم و اجازه می‌دهم ذهنم استراحت کند. شعر معمولاً از یک تصویر یا حس ناگهانی آغاز می‌شود و دوباره به سراغم می‌آید.

 زیباترین بازخوردی که از مخاطبان خود دریافت کرده‌اید چه بوده است؟

زمانی که مخاطبی گفته در شعرهایم خودش را پیدا کرده یا احساس کرده شعر حرف دل او را زده است. این بزرگ‌ترین اتفاق برای یک شاعر است.

 موفقیت را در دنیای شعر چگونه تعریف می‌کنید؟

موفقیت برای من تنها خوانده شدن نیست؛ بلکه زمانی است که بتوانم نگاه و حرف خودم را صادقانه بیان کنم و شعرهایم با مخاطب ارتباط برقرار کنند.

خانم فروغ گودرزی  چه توصیه‌ای برای جوانان علاقه‌مند به شعر دارید؟

زیاد بخوانند و صبور باشند. شعر یک مسیر طولانی است. از شاعران مختلف بیاموزند، اما در نهایت به دنبال صدای شخصی خودشان باشند.

سخن پایانی

اگر بخواهید در یک جمله شعر را تعریف کنید، چه خواهید گفت؟

 شعر، تلاشی برای دیدن و نشان دادن جهان از زاویه‌ای است که کمتر به چشم می‌آید.

 و در پایان، اگر پیامی برای خوانندگان  دارید؟

از همه مخاطبان عزیز می‌خواهم مطالعه را فراموش نکنند و به شعر فرصت بدهند. شاید یک شعر کوتاه بتواند حال آدم را عوض کند، پنجره‌ای تازه پیش روی او بگشاید یا او را به فکر فرو ببرد. برای همه خوانندگان آرزوی سلامتی، آرامش و روزهایی سرشار از عشق و زیبایی دارم.

شعری از فروغ گودرزی (صدف)

دهان فنجان

جاده‌ها را شستیم
از دهان فنجان‌ها بالا رفتیم
و مه را در آن حل کردیم

درخت‌ها
روی لبه‌ی بخار ایستاده بودند

هوا را
روی شانه‌هایشان تا زدیم

و از حافظه‌ی برگ‌ها
دلمه پیچیدیم

حالا نیمی از ماه
در جیب کلاغ زنگ می‌خورد

و باد وسط خواب‌هایش
موهای قاشق را شانه می‌زند

شاید این
آخرین باری بود که

ساعت از مچ زمان فرار می‌کرد

و ماهی در خواب لیوان
به شنا کردنش ادامه می‌داد

فروغ گودرزی/شاعری که باواژه ها زندگی میکند/پایگاه خبری سایه خاوران