دکترسارا امیری؛
پیوند قلم، عدالت و انساندوستی در مسیر خدمت به جامعه

از حقوق بشر و ادبیات تا حمایت از بیماران کلیوی؛ روایت بانویی که دانش، قلم و مسئولیت اجتماعی را در مسیر پاسداری از کرامت انسانی به هم پیوند زده است.
در جهان امروز که پیچیدگیهای زندگی اجتماعی، مسائل حقوقی و دغدغههای معیشتی، بیش از گذشته بر زندگی انسانها سایه انداخته است، نقش افرادی که دانش و تخصص خود را در خدمت جامعه قرار میدهند، اهمیتی دوچندان دارد. سارا امیری، حقوقدان، مدرس دانشگاه، پژوهشگر، شاعر و داستاننویس، از جمله افرادی است که در کنار فعالیتهای علمی و حقوقی، مسئولیتهای اجتماعی و خیریه را نیز دنبال میکند.
فعالیت در حوزه حقوق خصوصی و حقوق بشر، همکاری با نهادهای حمایتی در شهرستان اسفراین، مسئولیت انجمن خیریه حمایت از بیماران کلیوی اسفراین و مدیریت مؤسسه حقوقی حقگستر صفری، بخشهایی از مسیر حرفهای و اجتماعی او را تشکیل میدهند. پیوند میان قانون، ادبیات، سلامت و مسئولیتپذیری اجتماعی، از محورهای اصلی نگاه او به زندگی و فعالیت حرفهای است.
در این گفتوگو، از مسیر تحصیلی و حرفهای سارا امیری، دغدغههای او در حوزه آموزش حقوق، مشکلات حقوقی اقشار آسیبپذیر، چالشهای بیماران کلیوی، نقش نهادهای خیریه و برنامههایش برای آینده میگوییم.
از واژهها تا قانون؛ مسیری میان ادبیات و عدالت
با سلام و درود بیکران به شما و مخاطبان ارجمند و اهل فرهنگ پایگاه خبری «سایه خاوران».
اینجانب سارا امیری، در مسیر پربار زندگی، گامهای خویش را در دو وادی دلنشین و متمایز نهادهام؛ از یک سو، در بوستان سرسبز واژگان، شعر و داستاننویسی به طبعآزمایی و نگارش پرداختهام و از سوی دیگر، در گستره قانون و عدالت، در جایگاه کارشناس حقوق، به پاسداری از حق و صیانت از دادگری همت گماردهام.
مسیر تحصیلی و حرفهای من آمیزهای از شور واژهها و نظم حقوق است. از دوران کودکی، دل در گرو جادوی کلام، لطافت شعر فارسی و خلق داستان داشتهام و همزمان، کشش درونیام به شناخت واقعیتهای اجتماعی و برقراری عدالت، مرا به تحصیل و فعالیت در حوزه حقوق سوق داده است.
در این سفر پرفرازونشیب، مهمترین تجربه زیسته من، درک این حقیقت ژرف بوده است که قانون، چارچوب حفظ کرامت انسان است و ادبیات، تجلیگاه روح و احساس او. پیوند این دو، به معنای دمیدن روح لطافت به کالبد قوانین و نظمبخشیدن به طوفان احساسات و واژگان است.
انتخاب حقوق؛ از دغدغه عدالت تا پاسداری از کرامت انسانی
انتخاب آگاهانه رشته حقوق، پاسخی به ندای درونی وجدان و شوری بود که از سالهای کودکی و نوجوانی در وجودم ریشه دوانده بود. همواره بر این باور بودهام که کلام، هنگامی که با موازین عدل و انصاف پیوند میخورد، قدرتی شگرف برای برقراری نظم، احقاق حق مظلومان و صیانت از شأن والای انسانی مییابد.
مشاهده پیچیدگی روابط انسانی و نیاز جامعه به دادگری و آرامش، مرا بر آن داشت تا در این مسیر مسئولیتپذیر گام بردارم.
انگیزه بنیادین من برای پیوندزدن مطالعات در دو حوزه حقوق خصوصی و حقوق بشر، درک این حقیقت بود که شالوده هر تمدن دادگر، از روابط فردی و صیانت از حریم اشخاص آغاز میشود. حقوق خصوصی، چارچوب تنظیم روابط، قراردادها و تعهدات میان انسانهاست و حقوق بشر، از کرامت ذاتی و آزادیهای بنیادین انسان پاسداری میکند.
آنچه اشتیاق مرا به پژوهش دوچندان کرده، تلاش برای تقویت رویکرد اخلاقی و انسانی در فهم و اجرای قوانین است؛ چراکه باور دارم عدالت، اگر از چشمهسار وجدان و حقوق بنیادین بشر سیراب نشود، ممکن است به چارچوبی صرفاً صوری تبدیل شود. این دغدغه، همواره چراغ راه من در پژوهش و نگارش علمی بوده است.
آموزش حقوق؛ فراتر از حفظ مواد قانونی
بهعنوان مدرس دانشگاه، یکی از مهمترین دغدغههایم این است که دانشجویان در پس الفاظ خشک و انتزاعی متون قانونی محصور نمانند. دانشجویان، امانتی از سوی خانوادهها و جامعه هستند و غایت آموزش حقوق، تنها به خاطر سپردن مواد قانونی یا تسلط صوری بر فنون دادرسی محدود نمیشود؛ بلکه هدف اصلی، پرورش وجدان بیدار، تفکر انتقادی و درک عمیق از درد و کرامت انسان است.
دانشجو باید بیاموزد که قانون، ابزاری برای صیانت از حیات و حرمت آدمی است، نه وسیلهای برای نادیدهگرفتن حقیقت.
در ارزیابی نظام آموزش حقوق نیز باید منصفانه و واقعبینانه نگریست. به باور من، میان آموزش نظری دانشگاه و واقعیتهای جامعه و دادگاهها، شکافی قابلتوجه وجود دارد. نظام آموزشی در بسیاری از موارد، بیش از آنکه پژوهشمحور و متصل به مسائل عینی جامعه باشد، بر حافظهمحوری و انتقال دادههای نظری تکیه دارد.
ازاینرو، برخی دانشآموختگان پس از فراغت از تحصیل، هنگام مواجهه با پروندههای پیچیده و مسائل واقعی جامعه، خود را کمتجربه مییابند. برای عبور از این وضعیت، دانشگاهها باید ارتباط بیشتری با جامعهشناسی، فلسفه اخلاق، پروندههای واقعی و آموزشهای کاربردی برقرار کنند تا فارغالتحصیلان، افزون بر تسلط علمی، به درک عمیقتری از رنجها و نیازهای جامعه دست یابند.
نوشتن؛ پیوند عقل و دل
نوشتن برای من صرفاً یک حرفه یا فعالیت تفننی نیست؛ بلکه شیوهای از بودن، نفسکشیدن و نگریستن به جهان هستی است. نوشتن، پناهگاهی امن است که در آن خروش احساسات و خیال شاعرانه با منطق استوار و عدالتجویانه حقوق به هم میآمیزند و کالبدی تازه مییابند.
در قلمرو پژوهشهای حقوقی و اجتماعی، موضوعاتی همچون کرامت انسان، حقوق شهروندی، صیانت از حریم خصوصی و تحلیل اخلاقی روابط قراردادی در حقوق خصوصی، محور اصلی مطالعات و نگارش من هستند. تلاش کردهام نشان دهم که قانون باید زنده، منعطف و همگام با دگرگونیهای جامعه باشد، نه کالبدی بیروح و منجمد در میان کتابها.
در عرصه ادبیات، شعر و داستان نیز قلمم از دردهای ناگفته انسان معاصر، رنجها، امیدها، تنهاییها و شکوه عشق سخن میگوید. داستان برای من آینهای است که زخمهای پنهان روح جامعه در آن نمایان میشود؛ چراکه بسیاری از دردهایی که زبان خشک و منطقی قانون از بیان آنها ناتوان است، با روایتهای ادبی بهتر لمس میشوند.
از این منظر، نوشتن در منظومه فکری من، جایگاه پیونددهنده عقل و دل را دارد؛ در پژوهشهای حقوقی، پاسدار حق و عدالت است و در شعر و داستان، پناهگاهی برای لطافت روح و ماندگاری احساس. باور دارم پیش از هر قانون و رسمی، ما انسان هستیم و به مهر، معنا و دادگری نیاز داریم.
حمایت حقوقی از اقشار آسیبپذیر؛ عدالت نباید در گرو توان مالی باشد
همکاری داوطلبانه با نهادهای حمایتی، از جمله کمیته امداد امام خمینی (ره)، سازمان بهزیستی و بنیاد شهید در شهرستان اسفراین، فرصتی برای لمس بیواسطه مشکلات افرادی بوده است که به دلایل مختلف، از حمایتهای مادی و اجتماعی کافی برخوردار نیستند.
بر اساس تجربههای من، مهمترین مسائل حقوقی این گروهها را میتوان در چند محور بررسی کرد.
نخست، دعاوی خانوادگی است. بسیاری از بانوان سرپرست خانوار با مسائلی مانند مطالبه نفقه و مهریه، حضانت فرزندان، اثبات زوجیت یا غیبت طولانی همسر مواجهاند. پیچیدگی این پروندهها و طولانیشدن روند رسیدگی، میتواند فشار روانی فراوانی بر مادران و کودکان وارد کند.
دوم، ناآگاهی حقوقی است. برخی افراد به دلیل نداشتن اطلاعات کافی درباره حقوق خود، هنگام تنظیم قراردادها، اسناد عادی، ضمانتهای بانکی یا دریافت وامهای خرد، تعهداتی فراتر از توان مالیشان میپذیرند و در ادامه با مشکلات مالی و حقوقی روبهرو میشوند.
سوم، مسائل حقوقی افراد دارای معلولیت است؛ از جمله موانع مربوط به حقوق مدنی، قیمومت، حمایتهای استخدامی و دسترسپذیری محیطی.
چهارم، دعاوی ملکی و ارث است. در اسفراین و روستاهای اطراف، وجود املاک فاقد سند رسمی و قولنامههای قدیمی و مبهم، گاهی زمینهساز اختلافات و تضییع حقوق افراد کمبرخوردار میشود.
برای تسهیل دسترسی این گروهها به عدالت، باید معاضدت حقوقی پیشگیرانه را در مراکز مددکاری گسترش داد، روند بهرهمندی از معافیتها و تسهیلات قانونی هزینههای دادرسی را آسانتر کرد و آموزشهای حقوقی کاربردی را در مساجد، فرهنگسراها و مراکز محلی توسعه داد. همچنین، تقویت سازوکارهای صلح و سازش میتواند در حل بسیاری از اختلافات خانوادگی و محلی مؤثر باشد.
عدالت زمانی معنای واقعی خود را پیدا میکند که هیچ انسانی به دلیل فقر مالی از حق دادخواهی محروم نماند. خدمت به محرومان، صرفاً یک وظیفه اداری نیست؛ بلکه زکات دانش و رسالت اخلاقی هر حقوقدان است.
مسئولیت در انجمن خیریه حمایت از بیماران کلیوی اسفراین؛ از همدلی تا اقدام
پذیرش مسئولیت در انجمن خیریه حمایت از بیماران کلیوی اسفراین، بیش از آنکه یک جایگاه اداری یا اجرایی باشد، پاسخی به ندای وجدان انسانی بود. در همینجا لازم میدانم از دکتر محسن شهریاری، دندانپزشک و مسئول انجمن خیریه حمایت از بیماران کلیوی خراسان شمالی، تشکر کنم که زمینه این همکاری را فراهم کردند و فرصت خدمت در این عرصه را در اختیارم گذاشتند.
در مسیر زندگی، گاه انسان درمییابد که واژهها، کتابها و دانستههای نظری، تا زمانی که گرهی از کار دردمندی نگشایند، بهتنهایی کافی نیستند.
انگیزه من برای حضور در این عرصه، از دو دغدغه بنیادین سرچشمه میگیرد: نخست، مواجهه نزدیک با رنج بیماران و خانوادههای آنان؛ و دوم، پیوند میان عدالت اجتماعی و حق بر سلامت.
بیماری مزمن کلیوی تنها جسم بیمار را درگیر نمیکند؛ بلکه آرامش روانی و اقتصاد خانواده را نیز تحت تأثیر قرار میدهد. بیماری که برای دیالیز یا پیوند کلیه تلاش میکند، ممکن است همزمان با هزینههای درمان، مشکلات معیشتی و نگرانی درباره آینده خانواده خود روبهرو باشد.
باور دارم هیچ بیماری نباید افزون بر درد جسمی، نگرانی نداشتن هزینه دارو و درمان را نیز تحمل کند. عدالت تنها در راهروهای دادگاهها تحقق نمییابد؛ بلکه هرگاه دستی برای تسکین درد انسانی دراز شود، جلوهای از دادگری شکل میگیرد.
انگیزه من در این مسیر، زنده نگهداشتن امید و گسترش فرهنگ مهرورزی و همبستگی انسانی در اسفراین است. دیدن آرامش در چهره بیمار و امید در چشمان خانوادهاش، ارزشمندترین پاداش این خدمت به شمار میرود.
چنانکه سعدی شیرینسخن میفرماید:
«بنیآدم اعضای یکدیگرند
که در آفرینش ز یک گوهرند
چو عضوی به درد آورد روزگار
دگر عضوها را نماند قرار»
بیماران کلیوی اسفراین؛ درمان، معیشت و حمایت اجتماعی
بیماران مبتلا به نارسایی کلیه، بهویژه افرادی که به دیالیز مستمر یا پیوند کلیه نیاز دارند، با مجموعهای از مشکلات درمانی، اقتصادی و اجتماعی روبهرو هستند. در اسفراین، با وجود تلاش کادر درمان و خیران، همچنان نیازهایی وجود دارد که رسیدگی به آنها مستلزم همکاری گستردهتر نهادهای مسئول و جامعه است.
در حوزه درمان، هزینه برخی داروهای مکمل و نگهدارنده، داروهای مرتبط با پیوند و آزمایشهای تخصصی میتواند فشار مالی قابلتوجهی بر خانوادهها وارد کند. همچنین، دسترسی به خدمات تخصصی پیوند در مراکز درمانی خارج از شهرستان، رفتوآمد و اقامت بیماران و همراهان آنها را دشوارتر میسازد.
در بخش معیشت، بیماری و جلسات مکرر دیالیز میتواند توان اشتغال فرد را کاهش دهد. بسیاری از بیماران پس از درمان دچار خستگی میشوند و امکان ادامه فعالیتهای سنگین شغلی را ندارند. در چنین شرایطی، از دست رفتن درآمد بیمار، زندگی تمام اعضای خانواده را تحت تأثیر قرار میدهد.
هزینه رژیم غذایی متناسب با بیماری، آزمایشهای دورهای و بررسیهای تخصصی نیز به این مشکلات اضافه میشود.
از سوی دیگر، فشار روانی ناشی از یک بیماری مزمن، نگرانی درباره آینده، ترس از عوارض درمان و احساس محدودیت در زندگی اجتماعی، میتواند سلامت روان بیمار و خانوادهاش را تحت تأثیر قرار دهد. این افراد بیش از ترحم، به احترام، درک متقابل و حمایت مستمر نیاز دارند.
یکی دیگر از مسائل دشوار، هزینههای مرتبط با پیوند کلیه از اهداکننده زنده است که در برخی موارد، تأمین آن برای خانوادههای کمدرآمد بسیار دشوار میشود.
به باور من، هر اقدامی برای بهبود دسترسی به دارو، تقویت خدمات درمانی شهرستان، حمایت از معیشت خانوادهها و گسترش خدمات مشاورهای، میتواند بخشی از فشار این بیماری را کاهش دهد و امید را به زندگی بیماران بازگرداند.
خدمات انجمن؛ از حمایت دارویی تا همراهی در مسیر پیوند
انجمن خیریه حمایت از بیماران کلیوی اسفراین میتواند با تکیه بر مشارکت خیران و همکاری نهادهای مسئول، در حوزههای مختلفی از بیماران و خانوادههای آنان حمایت کند. رویکرد موردنظر ما، محدودکردن فعالیت خیریه به کمک مالی نیست؛ بلکه باید حمایتها به شکلی جامع و با حفظ شأن و کرامت بیماران انجام شود.
از جمله زمینههای مهم خدمترسانی میتوان به کمکهزینه تهیه دارو و درمان، حمایت از هزینههای آزمایشهای تخصصی، کمک به رفتوآمد و اقامت بیماران نیازمند مراجعه به مراکز درمانی خارج از شهرستان، بستههای معیشتی و کمکهای اضطراری اشاره کرد.
پیگیری امور بیماران نیازمند پیوند و هماهنگی با مراکز درمانی نیز از موضوعات مهم این حوزه است. در کنار آن، ارائه مشاوره حقوقی درباره مسائل بیمهای و ازکارافتادگی و فراهمکردن زمینه دسترسی به خدمات مشاوره روانشناختی، میتواند به کاهش فشارهای ناشی از بیماری کمک کند.
اگر بخواهیم از میان این اقدامات به مهمترین آثار حمایتهای خیریه اشاره کنیم، تسهیل دسترسی بیمار نیازمند به پیوند کلیه و جلوگیری از وقفه در تأمین داروهای ضروری، جایگاهی ویژه دارند. بازگشت بیمار به زندگی فعالتر پس از پیوند موفق، علاوه بر بهبود کیفیت زندگی فرد، میتواند آرامش بیشتری برای خانواده او به همراه داشته باشد.
همچنین، اطمینان از دسترسی مستمر به دارو و خدمات درمانی، نگرانی خانوادهها را کاهش میدهد و این احساس را تقویت میکند که در مسیر دشوار بیماری تنها نیستند.
تمام این تلاشها، بدون همراهی خیران و نیکاندیشان، امکانپذیر نخواهد بود. حمایتهای مردمی، سرمایهای ارزشمند برای استمرار خدمترسانی به بیماران است.
پیشگیری، حمایت پایدار و همکاری نهادها؛ سه ضرورت اساسی
یکی از کمبودهای مهم در حوزه بیماریهای کلیوی، نیاز به تقویت پیشگیری و شناسایی زودهنگام بیماری است. نارسایی مزمن کلیه ممکن است در مراحل اولیه نشانههای آشکاری نداشته باشد و بیماریهایی مانند دیابت و فشار خون نیز از عوامل خطر مهم آن به شمار میروند.
گسترش برنامههای غربالگری و افزایش آگاهی عمومی میتواند در شناسایی زودهنگام افراد در معرض خطر مؤثر باشد.
از سوی دیگر، پوشش ناکافی برخی هزینههای جانبی درمان، پراکندگی خدمات و نبود هماهنگی کافی میان نهادهای مسئول، میتواند مشکلات بیماران را تشدید کند.
برای بهبود شرایط، دانشگاه علوم پزشکی و مراکز درمانی باید در زمینه توسعه خدمات تخصصی، بهروزرسانی تجهیزات و تقویت برنامههای پیشگیرانه تلاش کنند. خیران نیز میتوانند با حمایتهای مستمر، ایجاد منابع مالی پایدار و مشارکت در تأمین تجهیزات درمانی، نقش مؤثری داشته باشند.
همچنین، همکاری میان کمیته امداد، بهزیستی، مراکز درمانی و انجمنهای خیریه باید به شکلی منسجمتر دنبال شود تا بیماران نیازمند سریعتر شناسایی شوند و از حمایتهای متناسب با شرایط خود بهرهمند شوند.
به اعتقاد من، پیوند دانش و تخصص مسئولان سلامت، سخاوت خیران و ظرفیت نهادهای حمایتی، میتواند مسیر دسترسی بیماران به خدمات درمانی و اجتماعی را هموارتر کند.
شفافیت مالی و اعتماد عمومی؛ سرمایه اصلی فعالیتهای خیریه
در فعالیتهای عامالمنفعه، اعتماد عمومی یکی از ارزشمندترین سرمایههای هر نهاد خیریه است. استمرار حمایتهای مردمی زمانی امکانپذیر خواهد بود که خیران از نحوه مصرف کمکها و آثار آن آگاهی داشته باشند.
از این رو، شفافیت در ثبت کمکها و هزینهها، گزارشدهی منظم، پاسخگویی به خیران و رعایت اصول نظارتی، از ضرورتهای مدیریت یک مجموعه خیریه است.
همچنین، فراهمکردن امکان حمایت هدفمند از نیازهای مشخص، مانند تهیه دارو، تأمین هزینه آزمایشهای تخصصی یا کمک به بیماران نیازمند پیوند، میتواند ارتباط خیران با نتایج حمایتهایشان را روشنتر کند؛ مشروط بر آنکه اطلاعات بیماران با رعایت کامل محرمانگی و حفظ کرامت آنان مدیریت شود.
برای افزایش مشارکت عمومی نیز نباید تنها به کمکهای بزرگ تکیه کرد. کمکهای کوچک اما مستمر شهروندان، کارمندان و اصناف، در صورت برنامهریزی درست، میتواند به ایجاد جریان حمایتی پایدار کمک کند.
فرهنگسازی با همراهی رسانهها و فعالان فرهنگی نیز اهمیت فراوانی دارد. روایت مسئولانه از مشکلات بیماران، بدون آسیبزدن به حریم خصوصی و عزت نفس آنان، میتواند زمینه مشارکت بیشتر جامعه را فراهم کند.
در کنار این موارد، توسعه وقف سلامت، ایجاد صندوقهای حمایتی و جلب مشارکت مسئولیت اجتماعی بنگاههای اقتصادی، از راهکارهایی است که میتواند به پایداری منابع مالی و استمرار خدمات کمک کند.
مؤسسه حقوقی حقگستر صفری؛ میراثی از نیکوکاری و حقخواهی
نامگذاری و بنیانگذاری مؤسسه حقوقی حقگستر صفری اسفراین، برای من پیش از آنکه یک تصمیم اداری یا تخصصی باشد، ادای دینی قلبی و تجدید عهدی با یکی از تأثیرگذارترین شخصیتهای زندگیام است.
این مؤسسه به نام پدربزرگ و سرپرست دلسوزم از بدو تولد، زندهیاد محمداسماعیل صفری، نامگذاری شده است. ایشان متولد اسفند ۱۳۰۹، دارای مدرک کاردانی حسابداری و کارمند شرکت نفت بودند؛ مردی نیکوکار که بسیاری از سالمندان و اهالی محله در اسفراین، هنوز نام و منش او را با احترام یاد میکنند.
پدربزرگم انسانی بخشنده و معتمد بود. باغهایش به روی همسایگان و نیازمندان گشوده بود و در فصل برداشت محصول، دیگران نیز از برکت دسترنج او بهرهمند میشدند. او همچنین بهعنوان عریضهنویسی خوشخط و شناختهشده، به مردم کمک میکرد تا خواستهها و مطالبات خود را در قالب نامهها و عریضههای حقوقی بیان کنند.
من نخستین درسهای حقخواهی، ایستادگی در برابر تضییع حقوق و مهربانی بیمنت را در مکتب رفتار او آموختم. هرچند در سال ۱۳۸۰ از حضور فیزیکیاش محروم شدم، یاد و آموزههای او همچنان در زندگی من زنده است.
مؤسسه حقوقی حقگستر صفری با الهام از همین روحیه گرهگشایی، در راستای ارائه مشاورههای تخصصی و خدمات حقوقی در حوزههای مدنی، کیفری، ثبتی و خانوادگی فعالیت میکند. یکی از اهداف مهم آن، فراهمکردن زمینه دسترسی اقشار کمبرخوردار به مشاوره حقوقی و حمایتهای عامالمنفعه است.
ارائه مشاورههای رایگان در چارچوب ظرفیتهای مؤسسه، کمک به تنظیم دادخواستها و لوایح برای نیازمندان، تنظیم دقیق قراردادهای مدنی و تجاری و تلاش برای حل اختلافات از مسیر صلح و سازش، از جمله زمینههایی است که در این مسیر مورد توجه قرار دارند.
هدف آن است که مشکلات حقوقی، پیش از تبدیلشدن به بحرانهای بزرگتر، با آگاهی و راهنمایی مناسب مدیریت شوند و فقر مالی، مانعی برای آگاهی از حقوق قانونی افراد نباشد.
برای من، مؤسسه حقوقی حقگستر صفری تلاشی برای پاسداشت میراث اخلاقی پدربزرگم و جاریساختن سنت نیکوی خدمت به مردم است.
زنان و خانوادهها؛ آگاهی حقوقی، زیربنای پیشگیری از آسیبها
از منظر تجربههای حقوقی، دانشگاهی و اجتماعی، یکی از مهمترین مشکلات زنان و خانوادهها، ناآگاهی از حقوق و تعهدات قانونی در کنار فشارهای اقتصادی و موانع ساختاری است.
بسیاری از جوانان زندگی مشترک را بدون شناخت کافی از آثار حقوقی عقد نکاح، شروط ضمن عقد و حقوق و تکالیف متقابل آغاز میکنند. آگاهی از موضوعاتی مانند حق اشتغال، تحصیل، خروج از کشور و شروط مرتبط با طلاق، در چارچوب قوانین و مقررات مربوط، میتواند به تصمیمگیری آگاهانهتر کمک کند.
زنان سرپرست خانوار نیز در بسیاری از موارد با مشکلات اقتصادی، هزینههای مسکن و درمان و دشواری تأمین نیازهای فرزندان مواجهاند. از سوی دیگر، طولانیشدن برخی دعاوی خانوادگی میتواند فشار روانی زیادی بر والدین و کودکان وارد کند.
برای افزایش سواد حقوقی جامعه، باید مفاهیم پیچیده قانونی به زبان ساده و قابلفهم ارائه شوند. رسانهها میتوانند با استفاده از مقالههای آموزشی، روایتهای داستانی، محتوای تصویری و برنامههای کوتاه، آگاهی عمومی را افزایش دهند.
همچنین، گسترش مشاورههای حقوقی پیش از ازدواج، آموزش مهارتهای حل تعارض، برگزاری نشستهای آموزشی در مراکز فرهنگی و محلی و بهرهگیری از ظرفیت دانشگاهها و مؤسسات عامالمنفعه، میتواند در پیشگیری از بسیاری از مشکلات مؤثر باشد.
به باور من، هر گامی که برای افزایش آگاهی حقوقی زنان و حمایت قانونی و اجتماعی از خانوادهها برداشته شود، سرمایهگذاری برای ساختن جامعهای آگاهتر، مسئولیتپذیرتر و برخوردار از آرامش بیشتر است.
تجربه در حوزه دارو و اسناد پزشکی؛ پیوند سلامت و حقوق
فعالیت در حوزه دارویی و رسیدگی به اسناد پزشکی، بخش مهمی از تجربه حرفهای من را شکل داده است. این مسیر از دوران نوجوانی و در سایه آموزشها و راهنماییهای دایی فرزانهام، جناب آقای دکتر حسین صفری، داروساز و از فعالان حوزه غذا و دارو در اسفراین، آغاز شد.
ایشان افزون بر آموزش دانش و دقت در بررسی نسخهها، اهمیت نگاه انسانی به بیمار و تکریم جان آدمی را به من آموختند. از همان سالها دریافتم که هر نسخه دارویی، تنها یک نوشته نیست؛ بلکه میتواند با نگرانیهای یک پدر، امید یک مادر یا تلاش خانوادهای برای بازگشت سلامتی پیوند داشته باشد.
فعالیت در زمینه رسیدگی به اسناد پزشکی در دانشکده علوم پزشکی اسفراین نیز شناخت دقیقتری از چالشهای نظام سلامت در اختیارم قرار داد.
بررسی پروندهها و اسناد درمانی نشان میدهد که هزینه داروها و خدمات پزشکی، بهویژه در بیماریهای مزمن و دشواردرمان، میتواند بنیان اقتصادی خانوادهها را تحت فشار قرار دهد. همچنین، پیچیدگی فرایندهای اداری، محدودیتهای پوشش بیمهای و تأخیر در تأیید برخی خدمات، از جمله مسائلی است که ممکن است بیماران و مراکز درمانی با آن مواجه شوند.
از منظر حقوقی، مستندسازی دقیق پروندههای پزشکی و آگاهی از حقوق بیمار و کادر درمان اهمیت ویژهای دارد. ثبت ناقص اطلاعات، ابهام در مستندات و ناآگاهی از ضوابط مربوط، میتواند زمینهساز سوءتفاهمها و اختلافات شود.
این تجربهها در کنار فعالیتهای خیریه و حقوقی، به من آموخته است که حقوق سلامت باید میان اخلاق پزشکی، شفافیت اداری و صیانت از حقوق بیمار پیوند برقرار کند.
آموزههای دایی عزیزم و تجربه کار در حوزه اسناد پزشکی، دیدگاه مرا از متون نظری به نیازهای واقعی مردم نزدیکتر کرده است. امروز بیش از گذشته باور دارم که قلم حقوقدان و دانش درمانگر، در یک هدف مشترکاند: تسکین درد و پاسداری از کرامت انسان.
دشواریهای مسیر؛ از مسئولیتهای سنگین تا انگیزه خدمت
فعالیت همزمان در دانشگاه، پژوهش، حوزه حقوقی، امور خیریه و نظام سلامت، مسیری آسان نیست. این راه گاهی با فشارهای روانی، مسئولیتهای سنگین و پیچیدگیهای اداری همراه میشود؛ اما باور دارم رنجی که در مسیر گرهگشایی از کار مردم تحمل میشود، میتواند معنایی عمیق و ارزشمند داشته باشد.
یکی از دشوارترین تجربهها، مواجهه با بیماری است که برای تهیه داروی حیاتی یا تأمین هزینههای پیوند، با محدودیت مالی روبهروست. هنگامی که منابع حمایتی با حجم نیازها تناسب ندارد، تصمیمگیری و اولویتبندی دشوار میشود.
در حوزه حقوقی و اسناد پزشکی نیز پیچیدگی برخی فرایندهای اداری و طولانیشدن رسیدگیها میتواند مانع دستیابی سریع افراد به خدمات و حقوقشان شود.
برای برقراری تعادل میان مسئولیتها، تلاش میکنم نقشهای مختلف را در امتداد یک رسالت مشترک ببینم. دانشگاه به فعالیت حقوقی عمق علمی میبخشد، تجربه خیریه نگاه مرا به نیازهای واقعی جامعه نزدیک میکند و ادبیات به من کمک میکند در مواجهه با رنج انسانها، لطافت و همدلی را حفظ کنم.
اولویتبندی نیز اهمیت فراوانی دارد. در شرایطی که سلامت بیمار یا حق تضییعشده فردی در میان است، رسیدگی به نیازهای فوری باید در اولویت قرار گیرد.
اگر بخواهم از تأثیرگذارترین تجربه زندگیام بگویم، باید به دوران کودکی و رفتار پدربزرگم بازگردم؛ زمانی که میدیدم چگونه او بدون چشمداشت به نیازمندان کمک میکرد، برای افراد گرفتار عریضه مینوشت و از توان و امکانات خود برای گرهگشایی از کار دیگران بهره میگرفت.
سالها بعد، هنگامی که در مسیر فعالیتهای خیریه برای تأمین هزوند. خدمت واقعی، بیش از هر چیز به صداقت در عمل و امانتداری نیاز دارد.
درود بر مردم بااصالت، صبور و نجیب اسفراین و خراسان بزرگ. آرزومندم روزی فرا برسد که رنج هیچ بیماری به دلیل فقر افزایش نیابد و جامعه ما سرشار از عدالت، راستی، تندرستی و شفقت باشد.
خانواده؛ ریشههای هویت و تکیهگاه مسیر زندگی
در حال حاضر مجرد هستم و بخش عمدهای از زمان و توان خود را، به لطف پروردگار، صرف پژوهش، تدریس، نگارش، فعالیتهای حقوقی و خدمت به نیازمندان میکنم. این مسیر با وجود مسئولیتها و دشواریهای خود، برایم سرشار از معنا و آرامش وجدان است.
در معنای عمیق خانواده، خود را وامدار ریشههایی اصیل و سرشار از فضیلت میدانم. آنچه امروز در وجودم از ایستادگی، عشق به عدالت و دستگیری از افتادگان وجود دارد، ریشه در مکتب اخلاقی خانوادهای دارد که مرا پرورش داده است.
نخستین و ماندگارترین ستون بنای فکری و روحی من، پدربزرگ و سرپرست بزرگوارم، زندهیاد محمداسماعیل صفری بود. ایشان تنها پدربزرگ من نبودند؛ بلکه آموزگار نخستین جوانمردی، کرامت و پاکدستی به شمار میرفتند. در کنار ایشان آموختم که ثروت واقعی انسان، وسعت دستهای بخشنده و نام نیکی است که در میان مردم به یادگار میگذارد.
همچنین، راهنماییها و همراهیهای علمی و دلسوزانه دایی عزیزم، جناب آقای دکتر حسین صفری، در شناخت حوزه سلامت، اخلاق پزشکی و نحوه مواجهه با بیماران نیازمند، نقش مهمی در مسیر زندگیام داشته است.
تشویقها، مشاورههای دلسوزانه و باور خانواده به توانمندیها و مسئولیت اجتماعی من، همواره تکیهگاهی ارزشمند بوده است. اگر امروز میتوانم در حوزههای دانشگاهی، حقوقی، خیریه و سلامت فعالیت کنم، خود را وامدار همان ریشههای خانوادگی و آموزههای اخلاقی میدانم.
برای من، تعهد به خدمت، امانتداری نام نیکی است که از گذشتگان به یادگار مانده است؛ میراثی که امیدوارم بتوانم تا پایان زندگی، پاسدار آن باشم.
ینههای درمان و پیوند بیماران تلاش کردم، معنای عمیق آن آموزهها را دوباره درک کردم. بازگشت بیماری به زندگی عادی و دیدن آرامش خانوادهاش، برای من ارزشی فراتر از بسیاری از دستاوردهای رسمی دارد.
در همان لحظات است که بیش از همیشه به این باور میرسم: بودن برای دیگران، زیباترین گونه زیستن است.
دستاوردهای زندگی؛ پیوند دانش حقوق با نبض حیات
اگر دستاورد را تنها در شمار مقالات، عناوین رسمی یا فعالیتهای حرفهای جستوجو کنیم، شاید بتوان فهرستی بلند از آنها ارائه کرد؛ اما در نگاه من، ارزشمندترین دستاورد، پیوندزدن دانش با نیازهای واقعی انسانهاست.
اینکه دانش حقوقی و تجربه فعالیت در حوزه سلامت را در خدمت افراد کمبرخوردار قرار دهم، برایم معنایی عمیق دارد. کمک به بیماری که پس از دورهای دشوار به پیوند کلیه دست مییابد، یا حمایت از مادری که برای احقاق حقوق خود به راهنمایی حقوقی نیاز دارد، نمونههایی از جلوههای این خدمت هستند.
پاسداشت میراث اخلاقی پدربزرگم، مرحوم محمداسماعیل صفری، نیز بخش مهمی از این مسیر است؛ اینکه روحیه کمک بیمنت و دفاع از حق، در قالب فعالیتهای حقوقی و اجتماعی ادامه پیدا کند، برای من دستاوردی ارزشمند به شمار میرود.
در آینده نیز قصد دارم فعالیتهای خود را در مسیر توسعه حمایتهای پایدار از بیماران کلیوی، تقویت برنامههای پیشگیری، گسترش خدمات حقوقی برای اقشار محروم و ادامه پژوهش و نگارش دنبال کنم.
از جمله اهداف مورد توجه، همکاری برای توسعه برنامههای غربالگری و پیشگیری زودهنگام بیماریهای کلیوی، کمک به ایجاد منابع مالی پایدار برای تأمین دارو و درمان، پیگیری ارتقای امکانات درمانی شهرستان و گسترش خدمات مشاورهای برای بیماران و خانوادههای آنان است.
در حوزه حقوقی و دانشگاهی نیز توسعه خدمات معاضدت حقوقی در مناطق کمبرخوردار، تقویت آموزش حقوق شهروندی و تألیف آثار پژوهشی درباره حقوق بشر، اخلاق زیستی، حقوق سلامت و مسائل اجتماعی، از زمینههایی است که به آنها علاقهمندم.
در کنار این فعالیتها، شعر و داستان نیز همچنان بخشی از زندگی من خواهد بود؛ زیرا باور دارم واژهها میتوانند صدای انسانهایی باشند که فرصت یا امکان بیان رنجهای خود را ندارند.
مطالبه از مسئولان؛ حمایت پایدار و دسترسی عادلانه به درمان
اگر بخواهم مهمترین مطالبه خود را از مسئولان شهرستان اسفراین و استان خراسان شمالی بیان کنم، بر ایجاد زنجیرهای هماهنگ و پایدار برای حمایت دارویی، تشخیصی و درمانی از بیماران کلیوی تأکید میکنم.
تأمین مستمر داروهای ضروری، تسهیل دسترسی به آزمایشهای تخصصی، کاهش مشکلات رفتوآمد به مراکز درمانی خارج از شهرستان و تقویت خدمات درمانی درونشهرستانی، از نیازهای مهم این بیماران است.
همچنین، ضروری است میان دانشگاه علوم پزشکی، نهادهای حمایتی، انجمنهای خیریه و مجموعههای مرتبط با اشتغال، همکاری مؤثرتری شکل بگیرد تا بیماری مزمن، بنیان اقتصادی خانوادهها را بیش از پیش تضعیف نکند.
در کنار این مطالبات، حفظ کرامت بیماران و خانوادههای نیازمند باید همواره مورد توجه قرار گیرد. خدمترسانی زمانی ارزش واقعی خود را حفظ میکند که با رعایت حریم خصوصی، رازداری و احترام به شأن افراد همراه باشد.
اعتماد عمومی نیز سرمایهای است که باید با عملکرد شفاف، پاسخگویی و رعایت اصول اخلاقی از آن پاسداری کرد. نقد منصفانه و نظارت مسئولانه میتواند به بهبود عملکرد مجموعههای خیریه کمک کند و در مقابل، شایعهپراکنی و قضاوتهای بدون سند ممکن است به اعتماد عمومی و مشارکت اجتماعی آسیب برساند.
امیدوارم با همکاری مسئولان، خیران و مردم، شرایطی فراهم شود که هیچ بیماری به دلیل فقر از دریافت درمان محروم نماند و خانوادهای به سبب ناتوانی مالی، احساس بیپناهی نکند.
پیام به خیرین و خانوادههای بیماران؛ چراغ امید را روشن نگه داریم
دستهای بخشنده خیران، جلوهای از همدلی و مسئولیتپذیری اجتماعی هستند. هر کمک، هرچند کوچک، اگر در مسیری درست و شفاف قرار گیرد، میتواند در زندگی انسانی دیگر تأثیری ماندگار داشته باشد.
از خیران نیکاندیش درخواست میکنم با اطمینان از سازوکارهای شفاف و با حفظ استمرار حمایتها، در کنار بیماران و خانوادههای آنان بمانند. مشارکت در فعالیتهای خیریه تنها به کمکهای مالی محدود نیست؛ گاهی تخصص، زمان، دانش، ارتباطات اجتماعی و همراهی داوطلبانه نیز میتواند گرهی از مشکلات مردم باز کند.
به خانوادههای بیماران نیز میگویم که صبوری و استقامت شما شایسته احترام است. مواجهه با بیماری مزمن، باری سنگین بر دوش خانواده میگذارد؛ اما نباید فراموش کرد که همدلی اجتماعی و حمایت جمعی میتواند بخشی از این دشواریها را کاهش دهد.
به جوانانی که علاقهمند به فعالیتهای انساندوستانه هستند نیز توصیه میکنم با صبر، اخلاص، مسئولیتپذیری و احترام به کرامت انسان وارد این مسیر شوند.










برچسب ها :بیماران کلیوی ، حقوق ، دکترساراامیری ، سارا امیری ، عدالت
- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 1 در انتظار بررسی : 1 انتشار یافته : ۰