گفتگوبانیلوفربخشی:
تلفیق دانش حقوق، ورزش و دغدغه نجات جان انسانها

گفتگوی اختصاصی سایه خاوران بانیلوفربخشی
خانم بخشی، ابتدا خودتان را برای مخاطبان پایگاه خبری سایه خاوران معرفی کنید و از مسیر تحصیلی و حرفهای خود بگویید.
بنام خدا بنده نیلوفر بخشی هستم با افتخار فرزند جانباز و شیمیایی جنگ حجت الله بخشی ….
متولد ۲۵ مهر ۱۳۷۴ در شهرستان الیگودرز دارای مدرک کارشناسی ارشد حقوق خصوصی و مربی شنا ،داور شنا و مربی آبدرمانی و نجات غریق درجه یک که اولین بانوی الیگودرزی بودم که این مدرک رو گرفتم ، حدود ۱۴ ساله در عرصه ورزش های آبی فعالیت دارم ،همچنین عضو داوطلب هلال احمر و آتش نشانی میباشم و مسئول کمیته ورزشی نیروی انتظامی الیگودرز هستم و آنجا هم فعالیت میکنم )
با توجه به تحصیل در رشته حقوق خصوصی، چه شد که در کنار این مسیر علمی، بهصورت جدی وارد حوزه ورزش و بهویژه شنا شدید؟
خوب من ابتدا از کودکی حدودا هشت یا نه سالم بود که ورزش شنا رو بعنوان یادگیری حرفه ای شروع کردم در واقع ورزش شنا زودتر از حرفه حقوقی من بود)
شما مربی شنا و نجاتغریق درجه یک هستید؛ علاقهتان به شنا از چه زمانی شکل گرفت و چه مسیری را برای رسیدن به این جایگاه طی کردید؟
از همان کودکی هر رشته ورزشی که میرفتم زود خسته میشدم اما وقتی اولین بار به استخر رفتم اوج علاقه من شکل گرفت و آنجا متوجه شدم این رشته ایه که میتونه روح منو درگیر کنه ، و متاسفانه راه سختی بود چون الیگودرز آن زمان استخر نداشت و ما مجبور بودیم صبح زود سرما و گرما منتظر ماشین بمونیم تا برای آموزش به شهرهای همجوار برویم)
به عنوان داور شنا، مهمترین ویژگی یک داور حرفهای در مسابقات چیست و چه چالشهایی در این حوزه وجود دارد؟
مهم ترین آن ایجاد عدالت است و فکر کنم هر داوری مهم ترین و سخت ترین چالشی که در این حوزه داره این است که عدالت رعایت بشه مخصوصا در مسابقات شنا که صدم ثانیه هم تاثیر در برد و باخت دارد )
مربیگری آبدرمانی یکی دیگر از زمینههای فعالیت شماست. آبدرمانی چه نقشی در بهبود شرایط جسمانی و افزایش کیفیت زندگی افراد دارد؟
آبدرمانی با کاهش فشار بر مفاصل بهواسطه شناوری و تقویت عضلات و دامنه حرکتی از طریق مقاومت آب، برای افراد دارای مشکلات حرکتی و مفصلی و نیز دورههای توانبخشی مفید است ؛ بااینحال، برنامه آن باید متناسب با شرایط فرد و در صورت نیاز زیر نظر پزشک یا فیزیوتراپیست، بهصورت اصولی و ایمن اجرا شود.)
تجربه شما در نجاتغریق تا چه اندازه نگاهتان را نسبت به اهمیت آموزش مهارتهای ایمنی در آب تغییر داده است؟
تجربه من در نجاتغریق باعث شد بیشتر به اهمیت آموزش ایمنی در آب پی ببرم. خیلی از حوادث قابل پیشگیری هستند و اگر افراد از سنین پایین اصول ایمنی، حفظ آرامش و رفتار درست در آب را یاد بگیرند، میتوان از خیلی از اتفاقات ناگوار جلوگیری کرد.)
شما عضو داوطلب هلال احمر و آتشنشانی نیز هستید. چه انگیزهای باعث شد در فعالیتهای امدادی و داوطلبانه حضور پیدا کنید؟
من همیشه به کمک کردن به دیگران علاقه داشتم و احساس میکنم کمکرسانی واقعاً روح من رو ارضا میکنه. وقتی میبینم میتونم حتی در یک موقعیت سخت، گرهای از کار کسی باز کنم یا باعث نجات و آرامش یک نفر بشم، حس خیلی خوبی پیدا میکنم. به همین دلیل فعالیتهای امدادی و داوطلبانه برای من فقط یک مسئولیت نیست، بلکه کاریه که از روی علاقه و حس انساندوستی انجام میدهم.)
از میان تجربههای امدادی و داوطلبانهای که تاکنون داشتهاید، کدام تجربه تأثیر بیشتری بر نگاه شما به زندگی و مسئولیت اجتماعی گذاشته است؟
بیشترین تأثیر را تجربههای من بهعنوان نجاتغریق داشته است. بارها در موقعیتهایی قرار گرفتم که فردی در آب دچار مشکل شده و نیاز به کمک فوری داشته است. دیدن ترس و درماندگی یک انسان در آن لحظه و اینکه با حفظ آرامش و انجام درست وظیفه میتوان جان او را نجات داد، نگاه من را به مسئولیت اجتماعی خیلی جدیتر کرد. این تجربهها به من یاد داد که گاهی یک تصمیم درست و چند لحظه اقدام بهموقع میتواند سرنوشت یک انسان را تغییر دهد.)
به عنوان مسئول کمیته ورزش همگانی ناجا، مهمترین ضرورتهای توسعه ورزش همگانی را چه میدانید؟
باید امکانات ورزشی در دسترستر باشد و برنامههایی متناسب با سن و توانایی افراد داشته باشیم. در محیطهای کاری هم توجه به ورزش خیلی مهم است، چون ورزش هم سلامت جسم را تقویت میکند و هم باعث نشاط، کاهش استرس و افزایش روحیه کارکنان میشود، مخصوصا ناجا که دائما تنش و استرس در آن است.)
به نظر شما برای افزایش مشارکت بانوان در ورزش همگانی و حرفهای چه اقداماتی باید جدیتر دنبال شود؟
به نظر من باید شرایطی فراهم شود که بانوان با خیال راحت و بدون دغدغه بتوانند ورزش کنند؛ از امکانات مناسب و مربیان توانمند گرفته تا برنامههای ورزشی متنوع و در دسترس. همچنین حمایت از استعدادهای ورزشی بانوان و معرفی الگوهای موفق میتواند انگیزه بیشتری ایجاد کند. مهمتر از همه این است که ورزش بانوان را فقط به مسابقات حرفهای محدود نکنیم و ورزش همگانی را از سنین پایین جدی بگیریم.)
حضور همزمان در حوزههای حقوق، ورزش، داوری، آموزش، امداد و فعالیتهای اجتماعی نیازمند مدیریت زمان و انرژی زیادی است. چگونه میان این مسئولیتها تعادل برقرار میکنید؟
به نظرم مهمترین اصل، برنامهریزی و علاقه به کاریه که انجام میدم. سعی میکنم برای هر بخش از زندگی زمان مشخصی داشته باشم و کارها رو بر اساس اولویت پیش ببرم. البته گاهی سخت میشه، اما وقتی به کارم علاقه داشته باشم و بدونم هر کدوم از این فعالیتها برای من ارزشمنده، با انرژی بیشتری دنبالشون میکنم. برای من حقوق، ورزش، آموزش و فعالیتهای امدادی در کنار هم بخشی از مسیر زندگی و علایقمه.)
از نگاه شما، ورزش چگونه میتواند در تقویت روحیه مسئولیتپذیری، نظم و اعتمادبهنفس در جامعه نقش داشته باشد؟
به نظر من ورزش فقط برای سلامت جسم نیست؛ بلکه روی شخصیت و روحیه افراد هم تأثیر زیادی دارد. ورزش به آدم نظم، صبر و مسئولیتپذیری یاد میدهد و باعث میشود فرد به تواناییهای خودش بیشتر اعتماد کند. اگر ورزش از سنین پایین در جامعه جدی گرفته شود، میتواند افراد منظمتر، باانگیزهتر و مسئولیتپذیرتری تربیت کند.)
اگر بخواهید تجربه و دانش خود را به نسل جوان، بهخصوص دختران و بانوان علاقهمند به ورزش و فعالیتهای امدادی منتقل کنید، چه توصیهای برای آنها دارید؟
توصیه من به دختران و بانوان جوان اینه که به خودشان و تواناییهایشان باور داشته باشند و از یادگیری و تجربه کردن نترسند. ورزش و مهارتهای امدادی فقط برای شغل نیست، بلکه میتواند در زندگی خودشان و کمک به دیگران خیلی تأثیرگذار باشد. شاید مسیر همیشه آسان نباشد، اما با علاقه، پشتکار و استمرار میتوانند به هدفهایشان برسند و برای جامعه هم مفید باشند.)
مهمترین هدف یا برنامهای که در ادامه مسیر حرفهای خود دنبال میکنید چیست و دوست دارید در سالهای آینده در چه جایگاهی خودتان را ببینید؟
دوست دارم فعالیت های که دارم رو همچنان ادامه بدم ،و شاید آزمون های حقوقی را دنبال کردم و از آن طریق هم باز بتونم کمک به مردم کنم ،انگار زندگی من چرخه ای از کمک ،نجات ،امداد و گرفتن حق دیگران و ایجاد عدالت شده و من از این راه خیلی خوشحالم )
و در پایان، یک سؤال شخصی و کاملاً اختیاری؛ اگر تمایل داشته باشید در مصاحبه منتشر شود، آیا متأهل هستید؟ در صورت تمایل میتوانید درباره تأثیر خانواده و همراهی آنها در مسیر حرفهایتان نیز بگویید.
نه مشکلی نیست خوشحال میشم پاسخ بدم، ،خانواده همیشه رکن اصلی در پیشرفت ورزشکاران است و خانواده من همیشه باعث پیشرفت ،دلگرمی من بوده اند …
پدرم خودش ورزشکار بود و همیشه در کنار تشویقهایش، درس اخلاق و جوانمردی در ورزش را به من یاد میداد. همیشه میگفت: «ورزشکار واقعی باید خاکی و متواضع باشه؛ هرچقدر هم پیشرفت کردی، هیچوقت خودت رو بالاتر از دیگران ندون.» این جمله همیشه در ذهنم مانده و سعی کردهام در مسیر ورزشی و حرفهایام به آن پایبند باشم.
و خیر مجرد هستم.
انتهای پیام/
برچسب ها :
ناموجود- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰